سال نو مبارک

دقایق و ثانیه ها دارن تند تند می گذرن و باز هم خبری از تو نیست .

امسال هم بدون تو گذشت با تلخی و پر از غصه و اندوه

و با یاد تو و انتظاری بس طولانی و بی پایان.

سال نو داره نزدیک می شه و ثانیه ها دارند از پی هم می گذرند

و من می ترسم می ترسم از اینکه سال آینده  هم تو نباشی ....

چه قدر دلم می خواست امسال کنار تو سال نو را جشن بگیرم

تنها می توانم ازبین این همه فاصله بگویم :

 پروانه ی من!

 عیدت مبارک.............

اس ام اس سال نو

ادامه نوشته

یکی هست

یکی هست تو قلبم که هر شب واسه اون می نویسم و اون خوابه

                                 نمیخوام بدونه واسه اونه که قلب من این همه بی تابه

یه کاغذ یه خودکار ، دوباره شده همدم این دل دیوونه

                                یه نامه که خیسه ، پر از اشکه و کسی بازم اونو نمیخونه

یه روز همین جا ، توی اتاقم ، یه دفعه رفت آره میره

                                 چیزی نگفتم آخه نخواستم دلشو غصه بگیره

گریه میکردم ، درو که می بست ، میدونستم که می میرم

                                 اونم عزیزم بود نمیتونستم جلوی راهشو بگیرم

میترسم یه روزی برسه که اونو نبینم بمیرم تنهاا

                                 خدایا کمک کن نمیخوام بدونه دارم جون میکنم اینجا

سکوت اتاق رو داره میشکنه تیک تاک ساعت رو دیوار

                                 دوباره نمیخوام بشه باور من که نمیاد انگار

یه روز همین جا ، توی اتاقم ، یه دفعه رفت آره میره 

                                 چیزی نگفتم آخه نخواستم دلشو غصه بگیره

گریه میکردم ، درو که می بست ، میدونستم که می میرم

                                 اونم عزیزم بود نمیتونستم جلوی راهشو بگیرم

یکی هست تو قلبم که هر شب واسه اون می نویسم و اون خوابه

                                 نمیخوام بدونه واسه اونه که قلب من این همه بی تابه

یه کاغذ یه خودکار ، دوباره شده همدم این دل دیوونه

                                یه نامه که خیسه ، پر از اشکه و کسی بازم اونو نمیخونه

یک هست توی قلبم.....

به دست می گیرم دوباره همدم شب های بی تابیم را

یکی هست که هرشب مرا به یاد آنروز جدایی می اندازد

یکی هست در کلبه ی بی کسی های قلبم که چشمان تارم را خیس می کند

همان روز بود

روزی که همین حوالی در انبوه دلتنگی ها رهایم کرد

همین روز و همین حوالی بود که غرور و اشک چشمان اجازه ی رفتن با او را به من نداد

رفت و من ماندن و دریایی که جامانده بود از او به یادگاری برای چشمانم

خدا می داند

خدا می داند چه زجری کشیدم و چه دردی را تحمل کردم تا نگاه مهربانش نکند به دیوانگی های من دل واپس شود

دوباره قلم را به دستانم می گیریم و با اشکم از آنروز سرد می نویسم

اشک هایم را بر کاغذ لمس می کنم

همانگونه که روحم از دوری او می ازرد صفحه کاغذ هم با  روح درگیرمن همدردی می کند

می ترسم

ترسیدم مبادا اگر غم نگاهم را دریابد و بدانند چرا اینگونه بی تابم ....

ترسیدم وقتی می میرم دیگر چشمانش را نبینم

ترسیدم مبادا راز چشمانم چشمانش را از من بگیرد

بی خبر ازاینکه این رفتن بازگشتی ندارد

حتی حالا که دیگر ثانیه شمار ساعت مرا به لحظه و لحظه ی مرگ نزدیک می کند

یک روز همین جا ..........

 یکی هست تو قلبم

                     که هرشب واسه اون می نویسم