!!!!

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی
                   تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم
                                      تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم
                                                           پس از یک جستجوی نقره ایی در کوچه های آبی احساس
 تو را از بین گلهایی که در تنهاییم رویید با حسرت جدا کردم
                                    و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:
                                                          دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی
                                                                                      و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم
 تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم
                                            همین بود آخرین حرفت
                                                   و من بعد از عبور تلخ و غمگینت
                  حریم چشمهایم را بروی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم
نمیدانم چرا رفتی؟
     نمیدانم چرا شاید خطا کردم
        و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی
                                       نمیدانم کجا؟تا کی؟برای چه؟
                                                 ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه میبارید
و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت
        و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد
                و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه برمیداشت
                                                                تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد
                                                                      و بعد از رفتن تو آسمان چشمهایم خیس باران بود
کسی حس کرد من بی تو تمام هستیم از دست خواهد رفت
                                                 و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد
                                                                        کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد
و من با آنکه میدانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد
                                            هنوز آشفته ی چشمان زیبای توام برگرد!
                                                        ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد
                                                                            و بعد از اینهمه طوفان و وهم و پرسش و تردید
کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت:
                            تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو
                                                    در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم
                                                                   و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید
کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست
                              و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل
                                              میان غصه ایی از جنس بغض کوچک یک ابر
                                                                        نمیدانم چرا؟ شاید به رسم پروانگی مان باز
                                  برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

شعرهای عاشقانه

ادامه نوشته

......................

 

 

قصه ی تلخ سادگی

نمیدونم از کجا شروع کنم قصه ی تلخ سادگیمو

نمیدونم چرا قسمت می کنم روز های خوب زندگیمو

چرا اول قصه همه دوستم می دارن

وسط قصه می شه سر به سر من میذارن

تا می خواد قصه تموم شه ......... همه تنهام می ذارن

میتونم مثل همه دورنگ باشم ..........دل نبازم

میتونم مثل همه یه عشق بادی بسازم

تا با یک نیش زبون .......بترکه و خراب بشه

تا بیان جمش کنن

حباب دل سراب بشه .....

می تونم بازی کنم با عشق و احساس کسی

می تونم درست کنم ترس دل و دلواپسی

می تونم دروغ بگم تا خودمو شیرین کنم

می تونم پشت دلها قایم بشم .....کمین کنم

ولی با این همه حرفها باز منم مثل اونام

یه دروغ گو می شم ......همیشه ورد زبونام

یه نفر پیدا بشه به من بگه چکار کنم

با چه تیری اونی که دوستش دارم شکار کنم

من باید از چی بفهمم چه کسی دوستم داره

توی دنیا .اصلا عشق واقعی وجود داره .......؟؟؟؟؟؟

عشق

                زيباترين تصويري که در زندگانيم ديدم نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود.

 زيبــــــاترين سخني که شنيدم سکوت دوست داشتني توبود.

 زيبــــــــــاترين احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود.

زيــــــــباترين انتظار زندگيم حسرت ديدار توبود.

زيباترين لحظه زندگيم لحظه با تو بودن بود.

 زيبــــــاترين هديه عمرم محبت توبود .

زيباترين تنهاييم گريه براي توبود .

زيباترين اعترافم عشق توبود.

 

غم

نامم غم است و از شهر دردها می آیم

هر لظه که از عمرم می گذرد

به کلمه مرگ بیشتر فکر می کنم

در حالی که هنوز پیری را تجربه نکرده ام

از جوانیم هنوز بهره ای که می خواستم نبرده ام

و کودکیم را درونم پنهان کرده ام...

هیچ کس مرا می شناسد

درونم پر از رازهای ناگفته است

پر از رازهای ناگفته...

و به خودم افتخار می کنم

چون دردهایی کشیده ام که مرا ساخته است

و چیزهایی می دانم که هیچ کس نمی داند و پس از مرگم با کالبدم خواهد پوسید...

چقدر دلم می خواهد مرگ را پیش از آنکه سر زده به خانه ام می آید دوت کنم

و چقدر دلم می خواهد گور را پیش از آنکه تبعید گاهم شود منزلگاهم کنم

و چقدر دوست دارم به مردم بگویم من خدایی را آرزویی که کرده ام شنیده ام

من روز تولدم را با دستانی که چون گیاه رو به آفتاب در رویش است از آسمان طلب کرده ام

من سپیدی مویم را دوست ندارم

شاید به خاطر آنکه در این کوچه به سیاهی عادت کرده ام! 

سرود بی‏وفایی

در گذر زمان گاه قدم می‌زنم

زیر باران ذهن کوچکم دمی آه زنم

در پس هجران محمد گاه با خود نجوا می‌کنم

ز یاد روز آشنایی‌مان با خود ثنایی می‌کنم

افسوس که بشکست دلم آنکس که قبله‌گاهم بود

زین روزگار بی وفایی با من یار گرماگرم نگاهم بود

زیر باران زیر فانوس شب در این مهتاب

با اشک خود ترانه بی‌وفایی گویم ز مهتاب ...

 

در گذر زمان گاه قدم می‌زنم

زیر باران ذهن کوچکم دمی آه زنم

ز یاد آن روز که با من هم‌کلامی می‌کرد

همچو مرغ عشقی با من سرود عاشقی می‌کرد

در پس هجران باد ای یار بی وفایم

دمی با اشک سرود مه و تنهایی می‌کرد...

 

در گذر زمان گاه قدم می‌زنم

زیر باران ذهن کوچکم دمی آه زنم

بی وفایی‌اش را کمی پیشتر سرود

آن زمان که گرمای آغوشش را بی من سرود

زیر باران خش‌خش برگ خشک پاییزی

در زمان سردی روزگار با من ز جدایی سرود

بی وفایی در عشق

رسم دیرینه عاشقا رو خوب ادا کردی... منظورم چیه؟ بی وفایی در عشق را میگم که تو در حق عاشقت ادا کردی... بهت بر خورد!؟ تو به این تنها گذاشتنم چی میگی؟ قسمت و تقدیر لابد... ول کن تو رو خدا این حرفا رو دیگه خریداری نداره... یه حرف تازه تر بگو... بلد نیستی من بگم... پس خوب گوش کن... آرمانی که تو دلم داشتم بر آورده نشد... آرزوی رسیدن به تو برای همیشه در دلم خاموش شد... نمی دونم شاید هم حق با تو باشه و سرنوشتمون باید همین جوری رقم می خورد... باید بگم لعنت به این سرنوشت... چه زود یادت رفت دوستیمون... خدایش من که حسود نیستم تو خوشبخت بشی... ولی دلم می خواست فراموشم نکنی... من دوباره یه روز می بینمت اون روز چه جوری تو چشم من نگاه میکنی...؟ تو میدونی درد جدایی چیه؟ میدونم اگه دوباره ببینمت دیگه بی توجه از کنارم رد میشی...! آخه من کهنه شدم واست... شاید دیگه نشناسی منو! تو یه عروسک دیگه داری که با احساساتش بازی کنی...عشق من عروسک جدید مبارک... خدا کنه قدر اونو بدونی تا مثل من نشه... میدونم که میدونی قدرشو... چون عشق پاک من تجربه خوبی برات بود... من باید به تنهایی تاوان عشق را پس بدم... من باید در سکوت لحظه ها بشکنم و صدای شکسته شدنم را جز خودم هیچ کس تا حالا نشنیده و نباید بشنوه... می خوام حالا که رسوای عشق شدم دیگه رو به خاموشی برم... دیگه آه و افسوس هم فایده نداره... دیگه عشق واسم رنگ خاکستری شده... دیگه رنگهای روشن عشق به سوی من نمیاد...بعد رفتنت دوست ندارم کسی تو خلوت لحظه هام بیاد... آخه همیشه تو در یادمی... می خوام تنها باشم تنهاترین تنهای دنیا