میتوانم کسی باشم که آسمانش پرستاره است

                     رنگ عشق را ندیده ولی عاشق است.

                                                میتوانم شمعی باشم که عاشق هزار پروانه است

                                                                       سوختن پروانه را باور ندارد و مثل خورشید گرم گرم است.

میتوانم سرابی باشم برای دلها

                         زخمی باشم برای دردها

                                           سنگی باشم برای شکستنها

                                                                        میتوانم بشکنم دلها را

                                                                                             به بازی بگیرم قلبها را

                                                                                                                        و بسوزانم نامه ها را.

میتوانم دو رنگ باشم یک قلب رنگارنگ داشته باشم

                                           میتوانم در آغوشها بخوابم و آرام باشم.

                                                                               در مرامم نیست اینگونه باشم

                                                                                            دلی سیاه و قلبی پر ازدحام داشته باشم .

                  آسمانی بی ستاره دارم

                                             قلبی آواره دارم

                                                           نه شمع هستم و نه خورشید

                                                                                          من یک دل مهتابی دارم.

من که دلم پر از درد است پس چگونه مرحمی برای دردهایم باشم؟

من که خود یک دلشکسته ام ، در غم عشق نشسته ام پس چگونه باید آرام باشم?

                          نمیتوانم بنویسم قصه رفتنها

                                                                                          غرق شدن در سراب دلها را

مینویسم که اسیر دلهای بی وفا بودم ، هنوز قصه تمام نشده ، من نیز قربانی یک عشق دروغین بودم.